VAN VERSTIKKING NAAR LUCHT
Ik schrijf omdat ik zie hoe we onszelf en elkaar vastzetten. Regels, overtuigingen, meningen, geld, macht en oorlog drukken elke dag door op gezinnen, jongeren, werknemers en ondernemers. Steeds meer mensen lopen rond met een zwaar gevoel, uitgeblust, zoekend naar richting en energie.
In mijn blogs ga ik op onderzoek uit. Waar komen die regels en gedragingen vandaan? Waarom houden we ze in stand, ook al werken ze tegen ons? En vooral: hoe kan het wél anders?
De wereld verander ik niet in één keer. Maar als jij na het lezen meer lucht voelt, meer ruimte ervaart om jezelf te zijn, dan is mijn missie geslaagd.
HOKJES GEEST
In Nederland zijn we meesters in hokjesdenken. Alles en iedereen moet ergens in passen. Zodra je je net even anders gedraagt, denkt of reageert, staat er meteen een specialist klaar met een label. Dan krijg je een stempel en mag je plaatsnemen in een nieuw hokje – alsof dat meer duidelijkheid geeft.
Maar wat gebeurt er echt? Mensen worden kleiner gemaakt. Jongeren voelen zich niet begrepen. Ouders raken verdwaald in regels en protocollen. Werknemers en ondernemers passen zich eindeloos aan om maar binnen het hokje te blijven dat ooit voor hen is bedacht.
Ik geloof dat die hokjes verstikken. Ze nemen lucht weg, terwijl juist ruimte nodig is om te ademen, te leren en jezelf te zijn. In deze blog ga ik kijken: waar komt die drang tot labelen vandaan, en hoe kunnen we ermee stoppen? Want pas buiten de hokjes begint het leven.
PUUR BEWUSTZIJN
Wat is bewustzijn eigenlijk? Vaak denken we dat we zelf volledig bepalen wat we doen en waarom. De werkelijkheid is anders: meer dan 95% van ons gedrag komt voort uit onbewuste patronen. Automatismen, overtuigingen, oude ervaringen en aangeleerde regels sturen ons dag in, dag uit.
We leven dus vooral op de automatische piloot. Totdat er een moment komt waarop je voelt: dit klopt niet meer. Dan ontstaat de vraag: wat doe ik écht bewust? Waar kies ik zelf voor? En waar volg ik alleen maar een programma dat ooit in mij is gezet?
Puur bewustzijn gaat over wakker worden. Over het verschil zien tussen wat van jou is en wat je hebt overgenomen. Het gaat over verantwoordelijkheid nemen voor je keuzes, je energie en je richting.
Wie zich dit realiseert, voelt vaak eerst de schrik: zoveel gaat automatisch. Maar daarna komt opluchting. Want als je het ziet, kun je kiezen. En dát is de weg naar lucht.
Systemisch je plek in nemen
Iedereen wordt geboren in een systeem: je gezin, je familie, later ook school, werk en relaties. Elk systeem kent onzichtbare regels en rollen. Vaak schuif je onbewust in een plek die niet van jou is , je zorgt voor anderen, je past je aan, of je gaat vechten om gezien te worden.
Zolang je niet op je eigen plek staat, voelt het zwaar. Je energie lekt weg, keuzes worden troebel en relaties raken verstrikt. Pas als je systemisch je plek inneemt, komt er rust. Dan wordt duidelijk wat van jou is, en wat bij de ander hoort.
Het klinkt eenvoudig, maar het vraagt moed om terug te stappen op je eigen plek. Want dat betekent ook dat je de verantwoordelijkheid laat bij degene bij wie die hoort. Juist daar ontstaat lucht.